Ja Was zapraszam do WSPÓLNEJ DROGI, do słuchania RAZEM Ducha Świętego, oraz do budowania wspólnoty Kościoła – poprzez wzajemne słuchanie siebie. Do budowania Kościoła wiernych pozostających względem siebie w prawdziwych i żywych relacjach, współodpowiedzialnych, zatroskanych o innych i o jakość kościelnych wspólnot. To zaproszenie możecie też łatwo odnaleźć W SOBIE SAMYCH – w wewnętrznej prawdzie ochrzczonych OSÓB. To przecież Chrzest zaprasza nas do Kościoła, ukazując Go (Kościół) jako DAR i ZADANIE” – do wiernych Archidiecezji Krakowskiej w liście na Wielki Post zwrócił się kard. Grzegorz Ryś. Metropolita krakowski podzielił się w nim ramowym planem Synodu Diecezjalnego, który rozpocznie się 14 marca.
kard. Grzegorz Ryś
I. GŁÓWNE CELE
- Odkrycie istoty synodalności
• Pogłębienie rozumienia Kościoła jako wspólnoty („syn-hodos” – wspólnej drogi).
• Powrót do wizji Kościoła jako Ludu Bożego i communio, zgodnie z nauczaniem Sobór Watykański II.
• Uświadomienie, że wiara nie jest prywatna, lecz realizuje się we wspólnocie. - Wdrożenie w życie dokumentu Synodu Biskupów
• Praktyczna implementacja Dokumentu Końcowego Synodu o synodalności.
• Włączenie Archidiecezji w ogólnokościelny proces zapoczątkowany przez Synod Biskupów o synodalności. - Budowanie Kościoła jako wspólnoty odpowiedzialnych ochrzczonych
• Wzajemne słuchanie się duchownych i świeckich.
• Współodpowiedzialność za parafie, wspólnoty i całą diecezję.
• Ożywienie świadomości chrzcielnej godności i równości wiernych. - Duchowe odnowienie
• Nawrócenie indywidualne i wspólnotowe.
• Oparcie ewangelizacji na świadectwie miłości.
• Przygotowanie do głębszego przeżywania chrztu i wspólnoty Kościoła.
II. GŁÓWNE ZADANIA
- Refleksja nad Dokumentem Końcowym Synodu
- W każdej parafii, ruchu i wspólnocie
- Co odnosi się do naszej rzeczywistości?
- Co wdrożyć natychmiast?
- Co już realizujemy?
- Co budzi wątpliwości?
- Co wymaga nawrócenia?
- Co odrzucamy z poważnych powodów, a co z przyzwyczajenia?
- W każdej parafii, ruchu i wspólnocie
- Powołanie Zespołów Synodalnych
- Utworzenie zespołów w każdej parafii i wspólnocie.
- Przygotowanie liderów do prowadzenia spotkań.
- Praca etapowa nad dokumentem:
- Najpierw rozdziały I–II
- I. Serce synodalności. Wezwani przez Ducha Świętego do nawrócenia
- II. Razem w łodzi. Przemiana wzajemnych odniesień
- Następnie rozdziały III–V
- III. „Zarzućcie sieć”. Przemiana procesów
- IV. Obfity połów. Przemiana więzi
- V. „Tak i Ja was posyłam”. Formacja ludu uczniów – misjonarzy
- Formułowanie pisemnych wniosków.
- Najpierw rozdziały I–II
- Zgromadzenia plenarne
- Analiza i synteza wniosków.
- Wspólne rozeznanie kierunków działania
III. HARMONOGRAM SYNODU
| Termin | działania do podjęcia |
|---|---|
| ✓ 27–28 lutego 2026 | Spotkanie kapłanów z kard. Jean-Claude Hollerichem (relator generalny Synodu Biskupów) |
| ✓ 13–14 marca 2026 (piątek–sobota przed inauguracją) | Konferencje wprowadzające prowadzone przez kard. Mario Grecha (Sekretarz Generalny Synodu Biskupów) W Sanktuarium Jana Pawła II na Białych Morzach w Krakowie Sesja 1 – piątek 13.03 15:30 -18:30 – rekolekcje na rozpoczęcie Sesja 2 – sobota 14.03 10:00 – 13:00 – fundamentalne prawdy o Kościele Sesja 3 – sobota 14.03 14:00 – 17:00 – refleksja nad głównym przesłaniem dokumentu końcowego Synodu biskupów |
| ✓ 14 marca 2026 godz 18:00 | Uroczyste otwarcie Synodu Archidiecezji (w wigilię IV Niedzieli Wielkiego Postu – „Laetare”) w centrum Jana Pawła II po dwudniowych rekolekcjach |
| ✓ 15 marca – 7 kwietnia 2026 | Powołanie Zespołów Synodalnych w parafiach i wspólnotach |
| ✓ 29 marca 2026 po wieczornej Eucharystii | Spotkanie i powołanie Parafialnego Zespołu Synodalnego w naszej parafii |
| ✓ po 7 kwietnia 2026 | Rozpoczęcie regularnych prac Zespołów Synodalnych |
| ✓ 10–11 kwietnia 2026 | Warsztaty dla prowadzących zespoły synodalne |
| ✓ Do 31 maja 2026 | • Lektura rozdziałów I–II Dokumentu. ✓ Spotkanie 19.04 ✓ Spotkanie 15.05 ✓ Spotkanie 17.05 • Przekazanie pisemnych wniosków do Sekretariatu Synodu. |
| 19–20 czerwca 2026 | Pierwsze plenarne, ogólnodiecezjalne zgromadzenie Synodu |
| od września 2026 do czerwca 2027 | • Praca nad rozdziałami III–V: – 25.10.2026 godz 19:00 • najpierw w Zespołach Synodalnych, • następnie podczas zgromadzenia plenarnego. |
| wrzesień / październik 2027 | Zakończenie Synodu Archidiecezji |
IV. KLUCZOWA IDEA CAŁEGO PROCESU
Synod nie jest:
• parlamentem ani demokracją większościową,
• zmianą tożsamości Kościoła.
Synod jest:
• wspólnym słuchaniem Ducha Świętego,
• powrotem do Kościoła apostolskiego,
• drogą wspólnoty i współodpowiedzialności,
• odnowieniem daru chrztu.
V. KONTAKT DO ZESPOŁU
synod( małpka )krakow-sidzina.pl
Zaproszenie na rekolekcje i otwarcie Synodu
Wstęp do Synodu w naszej Parafii
(wygłaszany na niedzielnych Mszach Św w naszej parafii 22.03)
Drodzy Bracia i Siostry,
Synod nie jest nowym pomysłem na Kościół. Nie jest eksperymentem ani rewolucją. To nie jest próba wymyślenia Kościoła na nowo. Synod jest powrotem do tego, czym Kościół był od początku. Do Kościoła pierwszych chrześcijan, którego obraz odnajdujemy w Dziejach Apostolskich: Kościoła, który żył relacją z Bogiem i relacją między ludźmi.
Synod i synodalność przypomina nam, że Kościół nie zaczyna się od struktur, dokumentów czy procedur. Kościół zaczyna się od serca człowieka.
Dlatego synod nie zaczyna się od zmian organizacyjnych, ale od nawrócenia. Od pytania: czy ja naprawdę żyję w relacji z Bogiem? Bo jeśli najpierw nie pozwolimy Bogu zmieniać nas, to nie zmienimy ani parafii, ani Kościoła.
To nie struktury tworzą nowego człowieka – to nowy człowiek zmienia struktury. Dlatego tak mocno wybrzmiewa dziś wezwanie: „Chodźcie, powróćmy do Pana”. Najpierw Jego Słowo, a dopiero potem nasze pomysły.
Synodalność oznacza „wspólne podążanie drogą”, a wspólna droga zaczyna się od słuchania. Nie od mówienia, nie od przekonywania, ale od słuchania Boga i siebie nawzajem. Prawdziwego słuchania sercem.
Nieprzypadkowo Ewangelia, która towarzyszyła otwarciu synodu, mówi o uzdrowieniu głuchoniemego. Jezus najpierw otwiera uszy, a dopiero potem usta. To bardzo ważna kolejność. Bo jeśli nie potrafimy słuchać, nie potrafimy też mówić w sposób, który buduje.
Dlatego spotkania synodalne nie są debatą ani kłótnią na argumenty. Samo spotkanie staje się modlitwą, jeśli pozwalamy, by prowadził je Duch Święty.
To słuchanie dotyczy także rzeczy trudnych. Synod nie zakłada, że wszyscy będziemy myśleć tak samo. Nie zakłada jednomyślności. Zakłada natomiast, że nikt nie zostanie zignorowany. Także ten, kto krytykuje. Także ten, kto ma wątpliwości. Także ten, kto się boi.
Dlatego na spotkaniach synodalnych będziemy pracować nad konsensusem, a nie nad kompromisem.
Krytyka nie jest czymś przyjemnym. Ale bardzo często pod nią kryją się zranienia i prawdziwa troska o Kościół. Synod może nam pomóc zobaczyć, że również my, jako parafia (księża i my parafianie) popełniamy błędy. I to nie jest porażka. To jest łaska. Bo Bóg pokazuje rany nie po to, by nas zawstydzić, ale po to, by je uleczyć.
Synodalność zaprasza nas do przejścia od „ja” do „my”. Często mówimy, że wiara jest osobista i to prawda. Ale zbyt rzadko pamiętamy, że wiara nie jest prywatna. Chrześcijaństwo nie polega tylko na moim zbawieniu. Jesteśmy odpowiedzialni za siebie nawzajem.
Parafia nie jest dla wybranych, dla najlepszych, dla najbardziej zaangażowanych. Parafia jest dla wszystkich – także dla tych, którzy nie pasują do naszych schematów, którzy są na marginesie, którzy mają inną wrażliwość.
Synodalność przypomina bardzo jasno: nikogo nie wolno pominąć ani wykluczyć. I nie możemy iść tak szybko, żeby kogoś zostawić z tyłu.
Potrzebujemy, aby w naszej parafii powstała także synodalna grupa młodzieżowa, która będzie pracować swoim tempem.
Wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za przebieg synodu w naszej parafii. Źródłem tej odpowiedzialności jest chrzest. Każdy ochrzczony ma udział w trzech posługach Chrystusa:
- prorockiej – czyli dawaniu świadectwa wiary;
- kapłańskiej – czyli uświęcaniu codzienności;
- i królewskiej – czyli odpowiedzialnej służbie.
Często to podkreślam, że parafia nie jest tylko proboszcza ani tylko księży. Każdy z nas jest ważny. Każdy ma coś do wniesienia, a ewangelizacja nie jest zadaniem tylko dla „profesjonalistów”, ale jest dla każdego z nas, tylko na różne sposoby i w różnym stopniu.
To jest pierwszy Synod, który nie zmienia doktryny Kościoła. Dla tych którzy się obawiają, uspokajam, Synod nie znosi hierarchii w Kościele. Ostateczne decyzje należą do proboszcza, który jest tu, do naszej parafii, powołany jako delegat biskupa, aby nas prowadzić, ale też, aby nam służyć. (Tak samo jak nasz biskup, dał nam świadectwo słuchania podczas rekolekcji przed otwarciem synodu. Kardynał Ryś nie prowadził rekolekcji, a mógł, tylko się wsłuchiwał w rekolekcje które prowadził Kardynał Mario Grech.)
Jednocześnie nasz największy udział jest w rozeznawaniu drogi, tego rozeznawania dokonujemy wspólnie. Nie w logice demokracji, ale w logice pytania: czego dziś chce od nas Nasz Bóg?
Owocem Synodu nie ma być dokument, ale nowy styl bycia razem.
Jak mówi kardynał G. Ryś: Kościół istnieje dla misji, a ewangelizacja nie udaje się wtedy, gdy próbujemy robić ją w pojedynkę.
Synodalność uczy nas iść razem, razem z Bogiem i ze sobą nawzajem.
Na spotkaniu przed otwarciem synodu, Kardynał Ryś dostał pytanie, jakich owoców oczekuje od synodu, odpowiedział: oczekuję abyśmy pracowali razem.
Dlatego zapraszam do udziału w pracach naszego parafialnego zespołu synodalnego. Pierwsze spotkanie odbędzie się 29 marca, w Niedzielę Palmową, po wieczornej Eucharystii. Chcemy wspólnie rozeznawać drogę, do której Pan nas zaprasza.
Dla tych, którzy obawiają się obciążenia, uspokajam, że zaangażowanie będzie się ograniczało do kilku spotkań rocznie.
Niech Duch Święty uczy nas słuchać Boga i siebie nawzajem. Amen.