I Róża Mężczyzn

I Róża Mężczyzn - lista wg przekazywania tajemnic różańcowych

Członkowie:

1. Wcisło Stanisław(zelator)
11. Torba Marek
2. Chmura Marek
12. Czaja Jacek
3. Gajewski Grzegorz
13. Ożóg Jerzy
4. Papież Bogdan
14. Wąsowicz Józef
5. Urbanek Stanisław
15. Bartyzel Jna
6. Książek Krzysztof
16. Urbanek Wacław
7. Dyba Jan
17. Wcisło Dariusz
8. Spisak Wojciech
18. Stefiuk Włodzimierz
9. Pachel Piotr
19. Ochoński Stanisław
10. Bartyzel Janusz
20. Domagała Kazimierz

Zmarli członkowie Róży:

1. Śp. Stawowy Jan 5. Śp. Filipczyk Czesław
2. Śp. Wcisło Jakub 6. Śp. Stefiuk Józef
3. Śp. Wrona Bronisław 7. Śp. Birgiel Henryk
4. śp. Kotula Bronisław 8. śp. Drożdż Stefan
4. Śp. Nowak Józef 9. Śp. Chmura Tadeusz

Patron Róży: Najświętsza Maryja Panna Różańcowa.

Dzień 7 października jest rocznicą bitwy pod Lepanto, która odbyła się w 1571 r. Ówczesny sułtan Selim II planował podbić całą Europę i na jej terenie zaprowadzić wiarę muzułmańską. Pod
Lepanto flota Imperium Osmańskiego została rozbita przez państwa Świętej Ligi skupione wokół Państwa Kościelnego. Rzecz działa się za czasów, gdy na stolicy Piotrowej zasiadał jeden z największych papieży ostatniego pięćsetlecia (za jego czasów podjęto najważniejsze decyzje Soboru Trydenckiego i uporządkowano obrządek rzymski), dominikanin, św. Pius V. Jako gorący czciciel Matki Bożej, kiedy miał już świadomość zbliżającej się wojny, gorąco modlił się do Maryi, właśnie odmawiając różaniec. Miał wówczas wizję: zobaczył wielkie floty przygotowujące się do starcia pod Lepanto oraz Maryję, która patrzyła na papieża spokojnym wzrokiem. Jak później udało się ustalić, w chwili gdy Święty papież Pius doznał owej wizji, wiatr nad Lepanto niespodziewanie zmienił się, zapewniając zwycięstwo wojskom Ligi. Bitwa została wygrana w zaledwie kilka godzin.
Jako dziękczynienie Matce Bożej, papież Pius V uczynił dzień 7 października świętem Matki Bożej Zwycięskiej. Święto to mogło być obchodzone w kościołach, przy których istniały bractwa różańcowe. Rok późnej, decyzją papieża Grzegorza XIII, zmieniono nazwę tego dnia liturgicznego na Święto Różańca. Niespełna półtora wieku później, w 1716 r., wojska chrześcijańskie po raz kolejny odparły ofensywę turecką, tym razem zwyciężając pod Belgradem. Wówczas papież Klemens XI, w podzięce Maryi za odniesione zwycięstwo, rozszerzył obchodzenie święta na cały Kościół. Dopiero zaś w roku 1885 papież Leon XIII, podnosząc rangę święta, a przede wszystkim modlitwy różańcowej, zalecił by odmawiana była ona w kościołach codziennie przez cały miesiąc październik.